از اين تيرگی رهايم کن.....

بنام خداوند جان و خرد

حتما يكي دو پست رو قبل رو خوندين و از «من» ها يي كه هركدوم ازما به نوعي با اون در گير هستيم تا حدودي آگاه شدين و بعد هم « ماشين انساني» كه همه حركات و عاداتش مثل يك ماشين عمل مي كنه اما در عين حال قادره كه خودش رو مطالعه كنه و تا اونجايي پيش بره كه بتونه به سطوح بالاي آگاهي دست پيدا كنه و به اراده حقيقي برسه.

اما اين مطالعه، همچون مطالعه هر سيستم پيچيده ديگه، به زمان طولاني، پايداري و استقامت و توجه بسيار زياد نياز داره. ولي آيا ما زمان لازم براي بررسي چنين ماشين پيچيده اي رو در اختيار داريم؟ آيا براي حركت به سمت آگاهي بالاتر راه ديگه اي هست؟ چه بايد كرد؟

مطمئنا تنها خوندن و مطالعه كردن نمي تونه كافي باشه، البته لازم و ضروري هست اما كافي نيست. تا جايي كه من مي دونم براي كسب هرعلم و فن و هنري ، معلمي لازمه. معلمي كه بتونه مارو تو مطالعمون تو كسب دانش و اگاهي و هر نوع علم يا هنر و در نهايت هدفمون راهبرد كنه. بنابراين براي حركت به سمت سطوح بالاي آگاهي هم حتما به يك معلم و راهنما يه استاد همه فن حريف احتياج داريم تا بتونيم قدمهامون رو محكم و با اطمينان برداريم و به هدفمون نزديك و نزديكتر بشيم.

 نظر شما دوستان چيه؟ همچنان منتظر ديدن نظراتتون هستم تا من رو بيشتر از پيش ياري بدين.

                                                              با برداشتي از نشريه علوم باطني

 

/ 0 نظر / 27 بازدید