<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

به نام «او» که اندیشیدن را آموخت

انديشه زنده يا زنده انديشي يا زنده انديشيدن يا انديشه را زنده كردن يا انديشه زنده را به كار گرفتن كدوماشون درسته، شايد هم همه‌ش درست باشه.

با دو تا كلمه انديشه و زنده چند تا كلمه ساختيم...... بيايين درباره انديشه زنده فكر كنيم

من که خودم بیشتر از پیش در این باره پرس و جو کردم و به نتایجی هم رسیدم که براتون میگم.

اندیشه‌های زنده اون دسته از اندیشه‌هایی هستن که حادث میشن و  یا اتفاق می‌افتن و به واقعیت می‌پیوندن. (از آینده نزدیک تا دور)

درواقع یک فکر زمانی زنده تلقی میشه که حرکت کنه و به جریان بیفته، باعث فعل و انفعال درونی و بیرونی بشه و اثرگذار باشه (هرقدر کم و ناچیز).

باعث فهم و درك و شناخت بشه.... قصد محكمي را در ما ايجاد كنه...

انرژي‌مند باشه و انرژي را جاري كنه... موجب تغيير آگاهي بشه و  آگاهي كسب شده را به جريان بياندازه...

و ...

ذهن باید فعال و پویا باشه والا رکود و ایستایی و مرگ میاره.

پس زمانی یک فکر زنده‌ست که تاثیری مثبت، خلاق، حركت‌دهنده داشته باشه، و موجب افزايش آگاهي و گسترش بينش در جهت زنده‌تر شدن بشه...

البته فاکتورهای زیادی در این جریان تاثیر داره مثل...؟!

/ 0 نظر / 3 بازدید